DiğerEbeveynlik

Zaman hızla akıp gidiyor

Zaman hızla akıp gidiyor…

Muhtemelen şu anda ebeveynlik mücadelenin derinliklerindesiniz. Gece uyanmalar, ani sıçramalar, gözyaşları (senin ve bebeğinin), dipsiz çamaşır yığınları, dağınık ev ve bitmeyen emzirmeler ve kirli bebek bezleri .

Hayatın tamamen yeni doğmuş bebeğinle meşgul. Etrafındaki insanlar sana ‘günlerin uzun, ancak yılların kısa olduğunu’ söylese de, böyle bir hayat mücadelesi içindeyken bebeğinin haftalarını ve aylarını hayal etmek neredeyse imkansız.

İlk gülümseme, ilk kahkaha, ilk diş, ilk kez oturma, ilk yemek, ve ilk kez sarılmak için kollarını sana doğru uzatma… İlk birkaç ayda yaşanacağın o kadar güzel, içini ısıtan an var ki.

Fakat bu büyülü anlar uçup gidiyor ve sen bunu farketmeden önce, bir başka “ilk” gelip geçecek.  Çoğunu her zaman hatırlayacağınız konusunda kendinize söz vermenize rağmen unutacaksınız. Siz bilmeden önce ilk adımlarını atıyor, ilk sözlerini söylüyor ve biraz daha büyüdükten sonra ilk öfke nöbetlerini geçiriyor. Bunların hepsi harika, yorucu ve zaman zaman acımasız olabiliyor.

Kendin için düzenli bir ev, biraz huzur ve sükunete zaman ayırmak istiyorsunuz. Bebek bezini değiştirmek zorunda olmadığın bir günü özlüyorsun. Bebeğinin ağlamak yerine neyin yanlış olduğunu söyleyebilsin istiyorsun.  Kendini suçlu hissediyorsun ama bazen büyümelerini diliyorsun…

Tamamen sana bağımlı olan muhteşem küçük bebeğin bir gün sana daha az güveneceği fikrini reddedebilirsin.  Bir gün kollarına sığamayacak kadar büyük olacak.

Bir gün ev oyuncaklarla dağılmayacak, bebek karyolası ve çocuk arabası tarih olacak, Biberon ve peluşlar gidecek. Yine kendi hayatınızla baş başa  olacaksın.  Ev çok fazla gürültü, kaos ve kahkaha ile dolu olmayacak. Bebeğin bir genç olacak ve onu kucaklayıp, bir kelime duyduğunda kendini şanslı hissedeceksin.

Saatler, hızlı bir şekilde haftalara, haftalar aylara, inanıp inanmasanda, uzun yıllara dönüşüyor. Bir gün bebeğin bir yetişkin olacak ve gitmesine izin vermen gerekecek. Zamanın nasıl bu kadar çabuk geçtiğini anlamayacaksın.

Bir şeylere özlem duyup, kaçırıp kaçırmadığını sorgulayacaksın. Yeterince okudun mu?, Yeterince sarıldın mı?, Yeterince sevdiğini söyledin mi? Yeterince oyun oynadın mı?  kalbinde çok fazla soru olacak. Elinden gelenin en iyisini yaptığını bilsen bile…

Asla yeterli zaman olmaz. Şu an yeni doğmuş bebeğinle böyle hissetmesen de. Bu yüzden her şeyi acele etmeden yap. Yorucu, zorlayıcı ve sinir bozucu bulduğun durumlar garip bir şekilde özlediğin şeylere dönüşecek.

Her gün tüm bunlardan kurtulmaya çalışırken, hepsini sindirmeye çalışın. Çünkü bu günlerin de sonu geliyor.

Çocuklu Aile

Çocuklu aileye dair her şey...

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu